www.piotridarek.com



Leczenie zachowawcze




Stomatologia zachowawcza zajmuje się przede wszystkim zapobieganiem i leczeniem próchnicy zębów. Należy pamiętać, że próchnica to choroba zakaźna, która może przenosić się na sąsiednie zęby a nieleczona może prowadzić do powikłań ze strony miazgi zęba. Bakterie przenikające do miazgi i do tkanek otaczających korzeń zęba, mogą stanowić ognisko zapalne, co jest szczególnie niebezpieczne u osób cierpiących na schorzenia serca, płuc czy nerek.

Pierwszym objawem próchnicy szkliwa jest plama próchnicowa. Można ją rozpoznać po biało-kredowym zabarwieniu, a w miarę rozwoju próchnicy powierzchnia szkliwa staje się coraz bardziej chropowata. Z czasem pokarmy i barwniki nadają zmianie próchnicowej ciemniejsze zabarwienie.




Jeżeli proces próchnicowy postępuje, zostaje zaatakowana warstwa leżąca poniżej czyli zębina. Pod wpływem dalej toczącego się procesu, zębina ulega zmiękczeniu, ubytek staje się coraz większy, ząb zaczyna reagować na bodźce np. zimne powietrze, słodkie pokarmy. Dochodzi do zapalenia miazgi, które na tym etapie można jeszcze odwrócić.



Miejscami szczególnie sprzyjającymi powstawaniu próchnicy są szczeliny i zagłębienia, powierzchnie wargowe i policzkowe w okolicy szyjki zęba, powierzchnie styczne zębów, oraz miejsca trudne do oczyszczenia, zęby zrotowane i przemieszczone.
W zależności od rozwoju próchnicy, stosuje się różne metody jej leczenia.
Należą do nich:
1] remineralizacja
2] impregnacja
3] opracowanie i wypełnianie ubytków próchnicowych

Remineralizacja to naprawianie szkliwa poprzez wbudowanie jonów fosforanowych, wapniowych i fluarokowych. Remineralizacja może dotyczyć tylko początkowej fazy rozwoju próchnicy, czyli plam próchnicowych (demineralizacji).

Impregnacja to zabieg stosowany w leczeniu zębów mlecznych. Polega on na przesyceniu próchnicowo zmienionych tkanek zęba środkami chemicznymi o działaniu bakteriobójczym i mineralizującym. Ujmując rzecz prosto, mleczaki w miejscach ubytków maluje się pędzelkami maczanymi w np.: 10% roztworze azotanu srebra oraz płynie lugola. Efektem impregnacji jest utwardzenie rozmiękłych mas próchnicowych. Te czynności podczas wizyty dentysta powtarza trzy razy. Trzeba odbyć trzy wizyty w odstępach tygodniowych. Po zabiegu lepiej nie jeść i nie pić przez około pół godziny. Niestety mleczaki w impregnowanych miejscach stają się ciemne. Czarne plamki to efekt reakcji, która zachodzi w miejscu próchnicy. Niestety nie da się ich uniknąć. Nie musisz się natomiast martwić, że przy okazji mogą się przebarwić inne ząbki: reakcja wywołująca ciemny odczyn zachodzi jedynie w ognisku próchnicowym, a więc zdrowy ząbek pozostaje biały.

Wypełnianie ubytków
Bez względu na głębokość ubytku przed wprowadzeniem wypełnienia wskazane jest położenie podkładu. Podkład ma za zadanie zabezpieczyć miazgę zęba przed podrażnieniami chemicznymi i termicznymi. Dopiero w tak przygotowany ubytek można założyć materiał wypełniający. Obecnie na rynku jest wiele materiałów wypełniających. Każdy z nich ma wiele zalet, ale niestety również posiadają wady.
Jak na razie, nie ma materiału wypełnieniowego, który by spełniał kryteria materiału idealnego (nie powinien być szkodliwy dla miazgi zębów, dla organizmu człowieka, musi idealnie odtwarzać kolor zęba, idealnie przylegać, pod względem funkcjonalnym powinien stanowić integralną część narządu żucia). Obecnie do zakładania wypełnień w zębach stosuje się najczęściej m.in. kompozyty, cementy glass - jonomerowe, kompomery, ormocery i nadal amalgamat srebra. W związku z powyższym wybór odpowiedniego materiału dokonanywany przez lekarza stomatologa jest w pewnym sensie kompromisem między zaletami a wadami tychże materiałów.
Kompozyty, czyli materiały złożone stosowane są w stomatologii od 30 lat. Przez cały ten okres dzięki rozwojowi chemii tworzyw sztucznych pojawiają się na rynku nowe coraz lepsze produkty. Materiały kompozytowe są utwardzane chemicznie (kompozyty chemoutwardzalne) lub światłem (kompozyty światłoutwardzalne). Materiały światłoutwardzalne charakteryzują się lepszym efektem kosmetycznym i trwałością w porównaniu z chemoutwardzalnymi. W związku z tym wypierają je z użycia. W odróżnieniu od amalgamatu kompozyty utrzymują się w ubytku nie tylko na drodze czysto mechanicznej. Do materiałów złożonych dołączone są tzw. systemy wiążące, które wytwarzają fizykochemiczne połączenie tkanek zęba z wypełnieniem.

Na granicy (LECZENIE BIOLOGICZNE MIAZGI )
Celem leczenia biologicznego jest zachowanie przy życiu miazgi (wewnętrznej tkanki zęba), w sytuacji wystąpienia początkowych postaci zapalenia miazgi(zapaleń odwracalnych). Zakończone sukcesem pozwala na osiągnięcie najlepszego efektu leczniczego - żywego, naturalnego zęba! Leczenie to polega na usunięciu przyczyny choroby, którą zwykle jest próchnica oraz zabezpieczenie zęba zastosowaniem specjalnych preparatów ochronnych i wypełnieniem ubytku. Metoda ta daje ogromną szansę zachowania zęba, ale warunkiem jej zastosowania jest miazga w stanie zapalenia odwracalnego - dlatego ważne jest jak najszybsze wychwycenie ubytku próchnicowego oraz jego opracowanie.

Dalszy nieleczony postęp choroby prowadzi do zapalenia nieodwracalnego miazgi, która obumiera, a toksyny bakteryjne przechodzą przez wierzchołek zęba i atakują kość otaczającą korzeń. Dochodzi do zapalenia tkanek okołowierzchołkowych.



Wówczas konieczne jest leczenie endodontyczne (kanałowe) zęba .

legan.pl copyright©2010